ERA CHOPPERA 4 - Magnum.

Oprócz tuningowania istniejących modeli silników historia customu odnotowała także przypadki, gdy proces budowy silnika został przeniesiony na inny poziom, a produkt finalny wychodził daleko poza klasyfikację wg fabrycznych kryteriów. W taki właśnie sposób został zbudowany Harley Magnum. Powstał w 1970 roku – zaprezentowany w 1971 na łamach magazynu Big Bike. Autorem przedsięwzięcia był Randy Smith (właściciel Custom Cycle Engineering), ale w budowie maczali palce Carl Morrow i Dennis Nakashima. Jednym z głównych założeń projektu było osiągnięcie korzystnych proporcji pomiędzy wagą motocykla, a jego mocą. Końcowy efekt zamknął się w 92 kg, a fotografia Randy’ego podnoszącego Magnum była tylko potwierdzeniem, że wyzwanie zakończyło się sukcesem.

Jednostka napędowa powstała w wyniku połączenia dołu silnika serii W z górą od sportstera. Wykorzystano blok silnika z modelu WL w którym osadzono (po rozwierceniu na większe dwurzędowe łożyska) wał z wyścigowego WR. Wał posiadał lżejsze wiercone korbowody na których znalazły się tłoki od MC Supply. Istotną modyfikacją było również zastąpienie tulejek w pokrywie rozrządu łożyskami kulkowymi. Zastosowanie cylindrów od sportstera zaowocowała uzyskaniem pojemności około 55 cali sześciennych.

Do zamontowania cylindra i głowicy wykonano wzmocnione szpilki. Sportsterowe głowice przebudował Dennis Nakashima z firmy Donovan Engineering. Najważniejsze zmiany obejmowały kształt kanałów dolotowych i zaworów, a kąty gniazd zaworowych opracował Carl Morrow. Silnik był zasilany przez gaźnik SU doposażony w stuningowany dolot. Za zapłon odpowiedzialny był iskrownik Fairbanks-Morse.

Sprzęgło i trzybiegową („ciasno” zestopniowaną) skrzynię wykorzystano również z modelu WR. Rama pochodziła z modelu VL – także została poddana przebudowie ( w firmie Buchanan). M.in. dla uzyskania mniejszej wagi fragmenty konstrukcji zostały nawiercone; również zmieniono kąt główki. Do skompletowania nadwozia użyto lekkiego wyścigowego zawieszenia Ceriani. Aluminiowy zbiornik oleju (ponownie) od WR i lekko zmodyfikowany zbiornik paliwa „orzeszek” dopełniały całości… Oraz… owiewka wykonana z odwróconej maski szlifierskiej...

Otrzymano 102 konie mocy silnika / 78 koni na tylnym kole.